Dag mijn allerliefste schatjes!
Veilig aangekomen op een nieuwe plek in Colombia en alweer bijna op weg naar zalige kustoorden, dus even de tijd nemen om het vervolg van mijn Venezuelaanse avonturen met jullie te delen! Maar allereerst heb ik nog een lading foto´s voor jullie! Brazilie is ondertussen al meer dan een dikke maand geleden, Paramaribo, ons tripje met de hele bende naar Matapica en met Dimitri naar Kinini Pati Into The Wild iets minder lang... er is ook nog een hilarisch filmpje van mijn geniale idee om het (onderwater) fototoestel van Dimitri over een rivier te gooien...Plons!
Na de tijd in Caracas, had ik de keuze om ofwel zo snel mogelijk het land te verlaten (met mijn geruilde dollars zou ik het nog 4 dagen uithouden) of mijn kans te wagen in de couchsurfing community... Dat laatste was pas echt een geniaal idee! Ik had al samen met Marine en Cèline twee couchsurfing ervaringen, maar toch bleef het spannend om helemaal alleen mensen op hun profiel te keuren, een tiental spaanse verzoeken te verzenden en dan te hopen dat er iemand zegt `ja hoor, je mag wel gratis in mijn huis komen slapen!`. Jossuè had waarschijnlijk ook niet verwacht dat ik hem een uur later al zou bellen `hola, ik sta in het bus station van Merida` maar kwam direct samen met zijn moeder in de rode jeep mij ophalen!
Het deed zo`n deugd om in een warme, gastvrije en gezellige familie terecht te komen! Ze hebben mij het allerlekkerste eten van heel Zuid-Amerika laten proeven, de hele stad (klein voor Venezulaanse normen, hennig groot, om compleet verlopen te lopen naar mijn normen) en omgevende bergen laten zien, uitgenodigd op familie feesten, een overheerlijke taart voor mijn verjaardag gebakken en de hele familie laten afkomen om in het Spaans "feliz cumpleanos" te zingen, meegenomen naar de 1000 smaken ijsjes zaak,... ik heb een les aan de unief van Jossue gevolgd (zeg maar een voortgezet middelbaar onderwijs, waarbij iedereen omste beurt een slide moest voorlezen -ik werd gelukkig overgeslagen), Ana Nederlands geleerd, mijn onderbroek en sokken zijn van mijn geimproviseerde wasdraad aan de binnenkant van het getraliede raam gestolen, ik heb na drie maanden ons Jellemieke nog eens gesproken. En we hebben andere couchsurfers ontmoet, onder wie de Argentijn Alejandro. De man is al 2 jaar al hitchhikend en couchsurfend onderweg, is van Argentinie tot in Mexico en terug over land gereisd, heeft in twee jaar slechts 4 keer in een hostel geslapen, vertrokken met 60 dollar en onderweg gewerkt als bijvoorbeeld propper in Cusco of kano wasser in Costa Rica. Zo ne echte eeuwige reiziger :) Ik heb gezegd dat ik bij hem kom couch surfen als hij zijn mobilehome in Patagonië heeft ;) Alle foto´s van Venezuela vind je hier!
Na een tussenstopje bij de zus van de oma van Jossué ging ik met de taxi de grens over. Kostelijk, maar achteraf gezien maar goed dat ik dat gedaan had, want het immigratiekantoor bleek ergens midden in de stad te liggen, de chauffeur kon mij (met mijn geld) helpen om de 107 bolivares te betalen om het land uit te mogen, wist dat er in het busstation van Cúcuta in Colombia geen bankautomaat was en maakte een tussenstop in het shoppingscentrum en zette mij uiteindelijk keurig voor de deur van de terminal af! Denkend dat ik met 20 000 pesos een mega bedrag had afgehaald, bleek dat ik slechts de helft van het bedrag voor mijn busreis bij mij had. Gelukkig mocht ik toch mee onder de voorwaarde de andere helft bij aankomst te betalen. Twee tot drie uurtjes zou de bus naar Bucaramanga duren volgens Jossué... Na vijf uur zonder water en met een onmenselijke dorst, stopte we ergens in de bergen "avondeten tijd" zei de bus chauffeur, "euhm, en hoe ver is het dan mss nog?" bleek dat we nog 2 uur te gaan hadden en dat de chauffeur mij wel geld wilde lenen voor water, oef!
Ondertussen heb ik twee rustige dagen gehad om wat aan te komen in Colombia in het appartement van Johany, Yakeline, zus Laura en haar man Diego. Want ondanks het feit dat ze gedurende dag moesten werken (met uitzondering van Laura die als hostess onregelmatige uren heeft) zorgden ze ervoor dat ik bij de mama kon gaan eten, of mee met Laura naar het centrum kon en kwam ik dus niks tekort!
Vannacht reis ik naar het noorden, naar de Caribische zee... en ga ik nog eens een hostel proberen om zo hopelijk wat toeristen te ontmoeten!
Aju paraplu en... salu! :)
Jolien
Geen opmerkingen:
Een reactie posten